Tja, nou is de fruitsector natuurlijk niet de enige die meer kilometers rijdt en vliegt. Maar je snapt wel dat de CO₂-emissie onstuitbaar wordt. En je snapt dan dat als je op een windstille, vroege koude ochtend vanuit je kantoorflat naar buiten kijkt je een viesbruine band met stof boven de stad en het land ziet hangen. Die alweer dikker lijkt dan het jaar daarvoor. Dat is NO_x. De grote veroorzaker daarvan is zonder twijfel het verkeer. En over de files zal ik maar zwijgen.

Ik ben vandaag op een oplossing voor het kleine kiwi-probleem gebracht. Vanochtend verraste mijn hooggewaardeerde collega Tony Agterberg mij op… een bakje kiwi’s uit zijn eigen koude kas! Tony vertelde: “in een mooi groeiseizoen heb ik wel ruim 1250 kiwi’s per plant. Dit jaar was het te heet. Daarom had ik er maar 650”.

Kiwi’s uit de Hollandse koude kas

Nou zijn Tony zijn kiwi’s natuurlijk kleiner dan die uit Nieuw-Zeeland. Maar ze zijn wel smaakvoller! Er gaan 2 Tony-kiwi’s in één deftige kiwi. Gemiddeld staat de opbrengst van Tony dus op ongeveer bijna 500 “gewone” kiwi’s. Terug naar het rekensommetje aan het begin van dit onderwerp. De 1000 kleine =500 “gewone” kiwi’s van Tony besparen volgens het sommetje aan het begin een CO₂- uitstoot die overeenkomt met 75.000 kilometer rijden met een dieselauto!

Tony, ge verdient wat mij betreft de milieu-innovatieprijs!

En, milieuridders in Den Haag, Kyoto en Nairobi, nog wat. Moderne kassen zijn geen energievreters meer, maar zijn energieleveranciers aan het worden.

Tony, ge brengt mij op een fantastisch idee. Laten we in Nederland in de kas kiwi’s gaan telen. Dat bespaart voedselkilometers, CO₂, NO_x en files.

De opbrengsten zijn legio: lekkere kiwi’s, energie en meer ruimte voor gevederde kiwi’s in Nieuw Zeeland.

Meneer de Staatssecretaris Van Geel, krijgt Tony nou een milieuprijs? En meneer de minister Veerman, verdient Tony nou geen landbouw-innovatieprijs?

Verder lezen:

• De Gentenaar 4 november 2006
• Weekblad Groenten & Fruit 6 november 2006