Deze discussie is nieuw leven ingeblazen door de CO₂-problematiek. Ik weet niet of het waar is, maar om 1 kilo kiwi’s van Nieuw Zeeland naar Nederland te krijgen brengen we 3 kilo CO₂ in de lucht.

Op de website www.foodlog.nl/comments.php?id=919_0_1_0_Ca vinden we een voorbeeld van hoe we met kiwi’s eten de CO₂-problematiek verergeren. Ik citeer: “In de winter eet ik wekelijks zo'n 10 kiwi's. 100 dus in 10 weken. Daar zit een CO₂ uitstoot achter van zo'n 20.000 gemiddelde auto- dieselkilometers. Mijn jaarconsumptie aan kiwi's bedraagt waarschijnlijk zo'n 350. Daar blijkt een CO₂ uitstoot achter te zitten die gelijk is aan zo'n 70.000 dieselkilometers. Dat is ruim 4x het kilometrage van de gemiddelde Nederlandse automobilist. En dat alléén voor m'n kiwi's.”

Of het getalsmatig allemaal klopt moet u maar aan milieuprofessor Lucas Reinders vragen, maar de schrijver heeft een punt. Waarbij ik als vraagpunt zet: en als die kiwi’s nou in de Hollandse kas geteeld zouden zijn, hoeveel aardgas en dus CO₂ uitstoot zou het dan gekost hebben? En hoeveel CO₂ hebben de kiwiplanten opgeslagen?

Hoe dan ook, in de media begint steeds vaker de discussie te ontstaan of we het milieu niet te zeer schaden door ver weg ons goedkope voedsel te halen.

Vooropgesteld: ik misgun niemand zijn kiwi’s. Maar het is wel van de zotte dat je in de supermarkt kunt kiezen uit drie smaken appel: Jonagold en Elstar, plus een ras uit een exotisch land, als je in een luxer supermarkt winkelt. En daarmee kom ik op mijn pomologische punt. Het barst in Nederland van de fruitrassen met smaken, heel veel verschillende aroma’s. Ga maar es proeven op een fruitrassententoonstelling, als dat mag.

Ik praat even in sterke termen. Want het is toch bezopen dat we smaken van de andere kant van de wereld invliegen, terwijl we ons aanwezige smakenpallet niet benutten. Ja natuurlijk, we zijn een volk van VOC-handelaren. “Hoe verder gehaald, hoe beter de consument betaalt en hoe minder de handel baalt”. Maar in dit geval betaalt en baalt vooral het milieu. En uiteindelijk betalen en balen u en ik, want als de landijsmassa’s door de CO₂ gaan smelten, moet ons land voor miljarden in kustverdediging pompen om niet letterlijk te verzuipen. Goedkoop van ver nu is uiteindelijk dus erg duurkoop straks.

Pomologen! Ergens moet het beginnen. Laten wij een daad stellen. Wij hebben een alternatief! Laten wij het eten van smaakrijke Hollandse rassen promoten. Brabantse Bellefleuren, Zoete Dijkmannen, smaakvolle Bergamottes en Janbazen in plaats van exotisch fruit. Kopen dicht bij huis, da’s pas smaak.

Verder lezen:

• Foodlog.nl
• Nieuwsblad.be
• diverse websites over “foodmiles”