Nog een opvallende verschijning. Deze peer.

Ze hebben wat gemeen met elkaar. De vorm, de steel, de steelzetting, het einde van de steel. Op naar de tekst van Knoop over deze peer.

Of ze op trosjes hangen, ik weet het niet. De boom is goeddeels overgeënt met Brederodes. Een perenboom met twee peren is een lastig geval apart. Maar het is beslist geen zaailing-onderstam die uitgelopen is. Her en der zitten Brederode-peren, her en der nog de oorspronkelijke peren.

Nee, het is geen Boerengroentje, want die is rood aan de zonzijde, dit jaar met zijn hete zonnige april. Het is ook geen Knolpeer, want die heeft een andere steelaanzetting en is daar een beetje ingedeukt. Ofwel: de Knolpeer heeft een putje, deze peer heeft juist een puntje. Zoals Knoop zegt en tekent.

Voorlopig houd ik het erop dat we de Robine van Knoop hier op de plaat gezet hebben. Maar ik houd slagen om de arm. Ik zal dit weekend mijn vondst bij een wijze “pomoloog-goeroe” achterlaten. Als hij iets anders zegt, zeg ik het jullie.